دست از اغراق بردارید: چگونه میزان توان لامپهای گرمایشی را به درستی تنظیم کنیم؟
من همیشه این صحنه را میبینم: یک مهندس میآید و قویترین لامپی که پیدا میکند را در حمام قرار میدهد، در حالی که فکر میکند «هرچه توان بیشتری باشد، بهتر است».
این اشتباه است. در نتیجه، نقاطی خیلی گرم ایجاد میشود؛ انگار که زیر لامپ گرمایشی ایستادهایم، در حالی که بقیه اتاق سرد باقی میماند. علاوه بر این، شما پول زیادی را صرف هزینه برق میکنید. راز این است که توان لامپ را متناسب با واقعیتهای اتاق تنظیم کنیم.
تعیین توان مناسب
اگر با حمامهای کوچکی سروکار دارید (کمتر از ۴ متر مربع)، نیازی به لامپهای قوی ندارید. یک لامپ ۲۵۰ تا ۴۰۰ واتی معمولاً کافی است. اگر سعی کنید لامپی ۸۰۰ واتی را در فضای کوچکی قرار دهید، لامپ خیلی سریع خراب خواهد شد، زیرا گرمای تولید شده توسط خود لامپ، آن را از کار میاندازد.
برای حمامهای متوسط (۵ تا ۱۰ متر مربع)، میتوانید از لامپهای ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ واتی استفاده کنید.
اما برای اتاقهای بزرگ، بهتر است از چند لامپ کوچکتر استفاده کنید؛ این کار باعث میشود گرمای یکنواختی در سراسر اتاق ایجاد شود.
موقعیت قرارگیری لامپها اهمیت زیادی دارد
نکته مهم این است که لامپهای مادون قرمز در واقع هوا را گرم نمیکنند؛ بلکه خود شما را گرم میکنند. بنابراین، موقعیت قرارگیری لامپ اهمیت بسیار بیشتری نسبت به توان آن دارد. اگر لامپ را در ارتفاع زیادی نصب کنید، گرمای آن قبل از رسیدن به کف، از بین میرود. در نتیجه، شما همچنان احساس سرما خواهید کرد.
راحتی در برابر توان بالا
البته، لامپهایی با توان بالا، سریع گرم میشوند؛ اما وجود گرمای بیش از حد در فضای کوچک، میتواند آزاردهنده باشد؛ گاهی حتی برای پوست نیز آزاردهنده است. من همیشه توصیه میکنم از کنترلکنندههای قابل تنظیم استفاده کنید؛ به این ترتیب، کسی که از حمام استفاده میکند، میتواند میزان گرمای لامپ را کنترل کند.
نکته آخر این است که این لامپها را در مسیر جداگانهای نصب کنید؛ زیرا این لامپها در لحظه روشن شدن، مقدار زیادی برق مصرف میکنند. اگر سیمهای الکتریکی شما ضعیف باشد، ممکن است کلیدهای برق خاموش شوند یا عمر لامپها کوتاه شود. این روش خوبی برای شروع صبح نیست!